TARSUS'TA  GERÇEKLER BİLE UYKUMUZA SIZIYOR

    Bizler aslında, Tarsus'ta kendini okyanusta zanneden  akvaryum balıkları gibiyiz.

    Siz de Tarsus'ta birilerinin ürettiği hayalden başka bir şey değilsiniz aslında. ..

    Sizin Tarsus'ta rüyalarınızı bile çaldılar ve size yeni rüyalar yüklediler. Ve yüklemeye devam ediyorlar. 

   Siz hala olaylara önünüzdeki beyaz camdan dar çerçeveden bakıyorsunuz...

    Bundan dolayı Rüşvetin belgesi olmaz, tanıkları olur. Ben de işte o tanıklardan biriyim… 

   Hem yaşadıklarımla hem de gördüğüm rüyamla. Şimdi size bir rüya anlatacağım ama sakın ha ‘rüya bu’ deyip geçmeyin;

    Çünkü bu şehirde rüyalar bile gerçeği fısıldıyor.”uyandığımda bile ter içindeydim.

     Bir müteahhit, Tarsus Belediyesi’nin kapısında günlerdir bekliyor. Kat artışı için ruhsat çıkacak ama şart konmuş! İşin en acı yanı ise Rüyamda kirli pazarlığın bile müteahhitin kendi bürosunda yapılmasıydı...

    Masada yüzsüzce talepler sıralanıyor: at pazarlığı başlıyor “700 vereceksin!”..

    Müteahhit şaşkınlıkla itiraz ediyor: “Bu çok değil mi, abi 500 vereyim biraz vicdan…”..

    Ama cevap keskin bir bıçak gibi:..

   700'den aşağı Olmaz! Geriye kalan 500’ü de Başkan nakit istiyor. ..

    Beni Başkanla kavga ettirme Üstelik bir yere 200 bin TL borcumuz var, onu da sen ödeyeceksin!” Başkan öyle söyledi Yoksa işin çözülmez ha. .... 

    Rüya bu ya ama Bakın buraya dikkat edin! Rüyada bile Borç müteahhite ödetiliyor!

  Neyse rüyama kaldığım yerden devam edelim Yetmiyor, kalan kısmı da çantayla belediyeye getireceksin ..

    Çanta hazırlanıyor, paralar sayılıyor, belediyeye gidiliyor… 

   Ama işin garip yanı şu ki, belediyedeki görevli o anda televizyonda Manavgat Belediyesi'nde “baklava kutusuyla taşınan rüşvet haberini” izliyor....

   Birden panikliyor. Yüzü bembeyaz kesiliyor, nefesi daralıyor...

   “Git, git!” diyor. Müteahhite“Şimdi olmaz. Parayı geri götür. Başka zamana bırakırız!” diyor

    Müteahhit şaşkınlıkla çantasını alıp çıkıyor Belediyeden . O anda kara kara düşünmeye başlıyor herhalde biraz daha fazla para isteyecekler diye..

    O an hanımın tekmesiyle  uyanıyorum Hanım dürtmüş, uyan Burhan diyor..!

    “Hayırdır inşallah” diyorum. Ama içimden de, “Bu rüya değil, bu artık memleketin bir gerçeği!” diye geçiriyorum..

    SONUÇ OLARAK :

  Bu rüya bana bir hakikati hatırlattı:

Bizim şehirde, bizim memlekette; ruhsatlar, ihaleler, imar artışları alın teriyle değil, çantalarla, baklava kutularıyla, pazarlık masalarında dönüyor.

   Ama bilinsin ki; halkın hakkını yiyenler, yetimin lokmasını çalanlar, bu dünyada kaçsalar da Allah’ın adaletinden kaçamayacaklar.

   Ne çantalara, ne baklava kutularına sığar bu Tarsus'un vebali....

   Bir gün gerçekler rüya gibi çıkacak, rüyalar da gerçek gibi olacak Tarsus'ta...

   Demedi demeyin..

   Sağlıcakla kalın 

     Haber: Burhan Ocakoğlu